علّامهء حلّى ، جمال الملّة و الدّين ، حسن بن يوسف بن على المطهّر ، قدّس اللّه روحه ، ترجمه كنم و به عبارت فارسى معانى آن را بيان نمايم ، بر وجهى و بر نهجى كه اكثر عوام انام از خواندن و شنيدن آن به قدر [ ميسور ] انتفاع گيرند و طفلان در دبستان‌ها بخوانند و شب در خانه بگذرانند تا گوشها از آن پر گردد ، و اگر بعضى را قدرت ملكه يا فهم دلايل آن نباشد بارى الفاظ و مبانى آن معانى و مفهومات را مفصّلا و مضامين آن را مجملا به خاطر گيرند تا يك‌بارگى از دين و ايمان بىنصيب نباشند و وجوب تعلّم مسائل آن نيز بر همه ظاهر شود . و گاهى بعضى از عبارات شيخ تفصيلى داده مىشود براى توضيح تا واضح باشد . تاريخ هجرت هزار و سى و هفت بود كه در بلدهء طيّبهء تبريز ، حسب الاستدعاء جمعى ، اين نسخهء شريفه مسمّى به « لوازم الدّين » در علم كلام سمت ترجمه و تحرير يافت . أعوذ باللّه السّميع العليم من الشّيطان الرّجيم ، يعنى التجا مىبرم و پناه مىگيرم به معبود به حق كه شنواست و خداوند مطلق كه داناست از شرّ وسوسهء ديو فريبندهء سركش ، يا دور مانده از رحمت بىغش ، يا رانده شده از رياض جنان ، يا رميده گشته از طبقات آسمان .